ଶିବତାଣ୍ଡବ-ସ୍ତୋତ୍ର : ଓଡ଼ିଆ ପଦ୍ୟାନୁବାଦ * ଡକ୍ଟର୍ ହରେକୃଷ୍ଣ ମେହେର * SivaTandava-Stotra: Odia Version by Dr.Harakrishna Meher

* ଶିବତାଣ୍ଡବସ୍ତୋତ୍ରମ୍ * 

ଓଡ଼ିଆ ପଦ୍ୟାନୁବାଦ : ଡକ୍ଟର ହରେକୃଷ୍ଣ ମେହେର 
----------

'Siva-Tandava Stotra' 
ODIA Metrical Translation by
Dr. Harekrishna Meher : 
(In both Odia and Devanagari Scripts) :
https://www.facebook.com/share/p/1ATcMxrY4q/

* 

SivaTandava-Stotram:
Odia Version Post in Odia Script:
Harekrishna Meher :
https://hkmeher.blogspot.com/2026/08/sivatandava-stotra-odia-version-by.html
------

*
SivaTandava: Original Slokas and Odia Version in Devanagari Script:
https://hkmeher.blogspot.com/2008/03/siva-tandava-stotra-oriya-version.html
****

*SivaTandava-Stotram*
---------- 
Posted here from Published Odia Book.
(Odia Version in Both Odia and Devanagari scripts presented here)
----------
* शिवताण्डवस्तोत्रम् *
ओड़िआ पद्यानुवाद : डा. हरेकृष्ण मेहेर 
(राग - बंगलाश्री)
**
* ଶିବତାଣ୍ଡବସ୍ତୋତ୍ରମ୍ * 
ଓଡ଼ିଆ ପଦ୍ୟାନୁବାଦ : ଡକ୍ଟର ହରେକୃଷ୍ଣ ମେହେର
(ରାଗ - ବଙ୍ଗଳାଶ୍ରୀ)
----------
(1)
ଜଟାରୂପୀ ବନୁଁ           ବିନିଃସୃତ ଗଙ୍ଗା-
             ନିର୍ଝରଣେ ପରିପୂତ ।
କଣ୍ଠଦେଶେ ନିଜ           ଲମ୍ବାଇ ବିଶାଳ
             ସର୍ପମାଳା ଅଦଭୁତ ।
ଡିବି ଡିବି ଡିବି            ଡମ୍ବରୁ ବାଇ ଯେ
           କଲେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତାଣ୍ଡବ । 
ନିରତେ ଆମ୍ଭର           କଲ୍ୟାଣ କରନ୍ତୁ
         ସେ ପ୍ରଭୁ ପାର୍ବତୀଧବ ।।

जटारूपी बनुँ           बिनिःसृत गङ्गा-
             निर्झरणे परिपूत ।
कण्ठदेशे निज          लम्बाइ बिशाळ
            सर्पमाळा अदभुत ।
डिबि डिबि डिबि         डम्बरु बाइ य़े
          कले प्रचण्ड ताण्डब ।
निरते आम्भर           कल्याण करन्तु
            से प्रभु पार्बतीधब ।।
----
(2)
ଜଟାଜୂଟରୂପୀ         କଟାହରେ ବେଗେ
             ଭ୍ରମିତ ସ୍ୱର୍ଗଗଙ୍ଗାର । 
ତରଳ ତରଙ୍ଗ-          ଭଙ୍ଗୀରେ ରୁଚିର
        ଉତ୍ତମାଙ୍ଗ ଶୋହେ ଯାର ।
ଧକ ଧକ ଧକ               ବହ୍ନି ଜଳୁଅଛି
          ଯାର ଲଲାଟ-ପଟରେ । 
ସେ ଚନ୍ଦ୍ରମଉଳି        ଶିବଠାରେ ମୋର
           ମନ ରମୁ ନିରନ୍ତରେ ।।

जटाजूटरूपी                कटाहरे बेगे
            भ्रमित स्वर्गगङ्गार ।
तरळ तरङ्ग-                भङ्गीरे रुचिर
            उत्तमाङ्ग शोहे य़ार ।
धक धक धक          बह्नि जळुअछि
             य़ार ललाट-पटरे ।
से चन्द्रमउळि             शिबठारे मोर
             मन रमु निरन्तरे ।।
----
(3)
ଗିରୀଶ-ଜେମାଙ୍କ          ବିଳାସ-ବାନ୍ଧବ
            ଶିରୋମଣିର ଭାସ୍ବତୀ,
ଦୀପ୍ତିବଳେ ଦିଗ           ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଳ ଦେଖି
            ପ୍ରସନ୍ନ ସଦା ଯା ମତି ।
ଯାର କୃପା-ଦୃଷ୍ଟି          ନିବାରଣ କରେ
           ଅଶେଷ ବିପତ୍ତି ଘୋର । 
ଏପରି କୌଣସି           ଦିଗମ୍ବର ତତ୍ତ୍ବେ
           ମାନସ ବିହରୁ ମୋର ।।

गिरीश-जेमाङ्क     बिळास-बान्धब
           शिरोमणिर भास्वती ।
दीप्तिबळे दिग       समुज्ज्वळ देखि
            प्रसन्न सदा य़ा मति ।
य़ार कृपा-दृष्टि            निबारण करे
            अशेष बिपत्ति घोर ।
एपरि कौणसि           दिगम्बर तत्त्वे
             मानस बिहरु मोर ।।
----
(4)
ଜଟାଜୂଟଗତ             ସର୍ପଙ୍କର ଫଣା-
           ମଣିର ଆଭା ପିଙ୍ଗଳ । 
ଦିଗଙ୍ଗନା-ମୁଖେ       ବୋଳିଦିଏ ସୁଖେ
           କୁଙ୍କୁମ-ଲେପ ମଙ୍ଗଳ ।
ପ୍ରମତ୍ତ ହସ୍ତୀର         ଦୋଳାୟିତ ଚର୍ମ-
           ଉତ୍ତରୀୟେ ସ୍ନିଗ୍ଧ ବର୍ଣ୍ଣ । 
ଭୂତେଶ୍ୱର ଠାରେ      ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ
         ବିନୋଦ କରୁ ମୋ ମନ ।।

जटाजूटगत            सर्पङ्कर फणा-
          मणिर आभा पिङ्गळ ।
दिगङ्गना-मुखे          बोळिदिए सुखे
          कुङ्कुम-लेप मङ्गळ ।
प्रमत्त हस्तीर            दोळायित चर्म-
          उत्तरीये स्निग्ध बर्ण ।
भूतेश्वर ठारे               अद्भुत भाबरे
          बिनोद करु मो मन ।।
----
(5)
ମହେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରମୁଖ           ଦେବତା ସମସ୍ତ
           ପ୍ରଣାମ କଲେ ବିନୀତ ।
କିରୀଟରୁ ପୁଷ୍ପ-       ରେଣୁ-ପାତେ ଯାର
            ପାଦ-ପୀଠ ଧୂସରିତ ।
ନାଗରାଜ-ହାରେ          ବିଭୂଷିତ ଯାର
            ଜଟାଜୂଟ ପରିସର । 
ଚିର ଅଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ           ଦିଅନ୍ତୁ ସେ ପ୍ରଭୁ 
          ଶିବ ଶଶାଙ୍କ-ଶେଖର ।।

महेन्द्र प्रमुख              देबता समस्त
            प्रणाम कले बिनीत ।
किरीटरु पुष्प-           रेणु-पाते य़ार
             पाद-पीठ धूसरित ।
नागराज-हारे             बिभूषित य़ार
              जटाजूट परिसर ।
चिर अइश्वर्य़्य           दिअन्तु से प्रभु
         शिब शशाङ्क-शेखर ।।
----
(6) 
ଲଲାଟ-ଅଙ୍ଗନେ            ଜ୍ୱଳିତ ଅନଳ-
          ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗ-ତେଜେ କିଞ୍ଚିତ । 
ପୁଷ୍ପେଷୁ କାମକୁ          ଭସ୍ମ କରିଛି ଯେ
            ସୁରପତି-ସୁପୂଜିତ । 
ସୁଧାମୟ ଚନ୍ଦ୍ର-             କଳା-ବିମଣ୍ଡିତ
          ମୁକୁଟରେ ଶୋଭାବନ । 
ବିରାଟ-ଲଲାଟ           ସେ ଶିବ-ମସ୍ତକ
          ହେଉ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ-ସାଧନ ।।

ललाट-अङ्गने           ज्वळित अनळ-
         स्फुलिङ्ग-तेजे किञ्चित ।
पुष्पेषु कामकु          भस्म करिछि य़े
             सुरपति-सुपूजित ।
सुधामय चन्द्र-        कळा-बिमण्डित
             मुकुटरे शोभाबन ।
बिराट-ललाट           से शिब-मस्तक
            हेउ ऐश्वर्य्य़-साधन ।।
----
(7)
କରାଳ ଲଲାଟ-            ପଟେ ଧକଧକ
            ପ୍ରକାଶି ଅନଳ-ଦ୍ୟୁତି ।
ପରଚଣ୍ଡ ବୀର             ପଞ୍ଚଶରକୁ ଯେ
           ଧ୍ୱଂସିଲେ କରି ଆହୁତି ।
ଉମା-ପୟୋଧରେ        ପତ୍ରଭଙ୍ଗୀ ପାଇଁ
             ଚିତ୍ରକର ଏକମାତ୍ର । 
ତ୍ରିନେତ୍ର ସେ ପ୍ରଭୁ      ଠାରେ ପ୍ରୀତି ଲଭୁ
           ମତି ମୋର ଦିବାରାତ୍ର ।।

कराळ ललाट-              पटे धकधक
          प्रकाशि अनळ द्युति ।
परचण्ड बीर               पञ्चशरकु य़े
         ध्वंसिले करि आहुति ।
उमा-पयोधरे               पत्रभङ्गी पाइँ
             चित्रकर एकमात्र ।
त्रिनेत्र से प्रभु             ठारे प्रीति लभु
            मति मोर दिबारात्र ।।
----
(8)
ନବ ମେଘମାଳା-         ଆଚ୍ଛାଦିତ ଘୋର
           ଅମାବାସ୍ୟା ତ୍ରିଯାମାର । 
ବ୍ୟାପକ ନିବିଡ଼              ଅନ୍ଧକାର ସମ
           ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ କଣ୍ଠ ଯାର ।
ଗଜଚର୍ମଧର                ଦେବ ବିଶ୍ୱମ୍ଭର
             ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି-ସମୁଜ୍ଜ୍ୱଳ । 
ଦିଅନ୍ତୁ ସେ ହର             ମନ୍ଦାକିନୀଧର
            ସୁଖ ସମ୍ପଦ ମଙ୍ଗଳ ।।

नब मेघमाळा-          आच्छादित घोर
          अमाबास्या त्रिय़ामार ।
ब्यापक निबिड़          अन्धकार सम
          श्यामबर्ण्ण कण्ठ य़ार ।
गजचर्मधर                 देब बिश्वम्भर
        चन्द्रकान्ति-समुज्ज्वळ ।
दिअन्तु से हर            मन्दाकिनीधर
           सुख सम्पद मङ्गळ ।।
----
(9)
ବିକଶିତ ନୀଳ            ରାଜୀବ-ରାଜିର
           ଶ୍ୟାମଳ ପ୍ରଭା ସମାନ । 
କଳଙ୍କ ଛବିରେ             ସୁଚିହ୍ନିତ ଯାର
            କଣ୍ଠଦେଶ ରାଜମାନ ।
ମଦନ-ଦାହକ              ତ୍ରିପୁର-ନାଶକ
            ଭବଭୟ-ନିବାରକ । 
ଧ୍ୟାୟେ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞ-        ଗଜାନ୍ଧକ-ଧ୍ୱଂସୀ
           ଯମଭୀତି-ସଂହାରକ ।।

बिकशित नीळ           राजीब-राजिर
          श्यामळ प्रभा समान ।
कळङ्क छबिरे          सुचिह्नित य़ार
            कण्ठदेश राजमान ।
मदन-दाहक               त्रिपुर-नाशक
            भबभय-निबारक ।
ध्याये दक्षय़ज्ञ-       गजान्धक-ध्वंसी
           य़मभीति-संहारक ।।
----
(10)
ଗର୍ବ-ବିରହିତା              ପର୍ବତ-ଦୁହିତା
            ଶୋଭାରୂପୀ କଦମ୍ୱର ।
କଳିକା-ମଧୁର             ମକରନ୍ଦ-ଧାରା
           ଆସ୍ବାଦନେ ଯେ ଭ୍ରମର ।
ଭଜେ କାମଧ୍ବଂସୀ         ତ୍ରିପୁର-ବିନାଶୀ
            ସଂସାର-ବନ୍ଧ-ନିବାରୀ ।
ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞ-ଗଜ-           ଅନ୍ଧକ-ସଂହାରୀ
              ଅନ୍ତକର ଅନ୍ତକାରୀ ।।

गर्ब-बिरहिता              पर्बत-दुहिता
           शोभारूपी कदम्बर ।
कळिका-मधुर           मकरन्द-धारा
           आस्वादने य़े भ्रमर ।
भजे कामध्वंसी        त्रिपुर-बिनाशी
          संसार-बन्ध-निबारी ।
दक्षय़ज्ञ-गज-          अन्धक-संहारी
          अन्तकर अन्तकारी ।।
----
(11)
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚଞ୍ଚଳ              ଭ୍ରମିତ ସର୍ପଙ୍କ
            ଫୁଫୁକାର ଶବଦରେ ।
ଲଲାଟର ଭୀମ         ଅଗ୍ନି କ୍ରମେ କ୍ରମେ
           ବ୍ୟାପେ ଯାର ମସ୍ତକରେ । 
ଧିମି ଧିମି ଧିମି               ମୃଦଙ୍ଗର ମନ୍ଦ୍ର
            ମଙ୍ଗଳ ନାଦ କ୍ରମରେ । 
ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତାଣ୍ଡବେ          ବିଭୋଳ ଶିବଙ୍କ
           ଜୟ ହେଉ ସନ୍ତତରେ ।।

अत्यन्त चञ्चळ       भ्रमित सर्पङ्क
              फुफुकार शबदरे ।
ललाटर भीम           अग्नि क्रमे क्रमे
            ब्यापे य़ार मस्तकरे ।
धिमि धिमि धिमि          मृदङ्गर मन्द्र
              मङ्गळ नाद क्रमरे ।
प्रचण्ड ताण्डबे     बिभोळ शिबङ्क
              जय हेउ सन्ततरे ।।
----
(12)
ପାଷାଣେ ଆବର          ମଞ୍ଜୁଳ ଶୟନେ
           ସର୍ପେ ତଥା ମୁକ୍ତାହାରେ । 
ଅମୂଲ୍ୟ ରତନେ          ତଥା ମୃତ୍ତିକାରେ
          ମିତ୍ରେ ଅବା ଶତ୍ରୁଠାରେ ।
ତୃଣରାଶି ଅବା             ତରୁଣୀଗଣରେ
          ପ୍ରଜା ତଥା ରାଜାଠାରେ ।
ସମ ଭାବ ରଖି        କେବେ ବାମଦେବ
           ଶିବଙ୍କୁ ଭଜିବି ବାରେ ।।

पाषाणे आबर            मञ्जुळ शयने
           सर्पे तथा मुक्ताहारे ।
अमूल्य रतने             तथा मृत्तिकारे
           मित्रे अबा शत्रुठारे ।
तृणराशि अबा              तरुणीगणरे
          प्रजा तथा राजाठारे ।
सम भाब रखि            केबे बामदेब
         शिबङ्कु भजिबि बारे ।।
----
(13)
କେବେ ଅବା ମୁ‌ହିଁ          ନିବାସ ବିରଚି
           ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଦୀ-କୁଞ୍ଜ ଅନ୍ତରେ । 
ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ଉପେକ୍ଷି           ମସ୍ତକରେ ଥାପି
            କରାଞ୍ଜଳି ବିନୟରେ ।
ବିଲୋଳ ନୟନେ         ସୁଲଲାଟ ଚନ୍ଦ୍ର-
          ମୌଳି-ପଦେ ରଖି ଲୟ ।
ଶିବ ଶିବ ମନ୍ତ୍ର            ଉଚ୍ଚାରି ବଦନେ
           ସୁଖେ ଯାପିବି ସମୟ ।।

केबे अबा मुहिँ           निबास बिरचि
           स्वर्णदी-कुञ्ज अन्तरे ।
दुर्बुद्धि उपेक्षि            मस्तकरे थापि
            कराञ्जळि बिनयरे ।
बिलोळ नयने            सुललाट चन्द्र-
           मौळि-पदे रखि लय ।
शिब शिब मन्त्र          उच्चारि बदने
           सुखे य़ापिबि समय ।।
----
(14) 
ଏରୂପେ କଥିତ           ଉତ୍ତମୋତ୍ତମ ଏ
           ସ୍ତବ ପଢ଼େ ଯେଉଁ ଜନ ।
ସ୍ମରଣ କରଇ            ଅବା ବର୍ଣ୍ଣଇ ସେ
           ରହେ ନିତି ଶୁଦ୍ଧ ମନ ।
ଅଚିରେ ଶଙ୍କର-     ଭକ୍ତି ଲଭେ ମୋଦେ,
            ନ ପାଏ ବିରୁଦ୍ଧ ଗତି ।
ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ମୋହ       ନାଶ ଯାଏ ଯେଣୁ
          ଶିବେ ହେଲେ ଦୃଢ଼ ମତି ।।

एरूपे कथित              उत्तमोत्तम ए
           स्तब पढ़े य़ेउँ जन ।
स्मरण करइ             अबा बर्ण्णइ से
            रहे निति शुद्ध मन ।
अचिरे शङ्कर-       भक्ति लभे मोदे,
           न पाए बिरुद्ध गति ।
प्राणीङ्कर मोह        नाश य़ाए य़ेणु
           शिबे हेले दृढ़ मति ।।
----
(15)
ପୂଜାଶେଷକାଳେ  ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଯେ ବା
            ଦଶାନନ-ବିରଚିତ । 
ଏ ଶିବପୂଜନ-              ବିଷୟକ ସ୍ତବ
           ପାଠ କରେ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତ ।
ଶମ୍ଭୁ-ଆରାଧନେ          ରଥ-ଗଜ-ଅଶ୍ୱ-
            ସମ୍ପନ୍ନ ସତତ ସ୍ଥିର ।
ବିପୁଳ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ       ଲଭେ ସେ ସାଧକ
          ହର-ପ୍ରସାଦେ ଅଚିର ।।

पूजाशेषकाळे       सन्ध्याबेळे य़े बा
            दशानन-बिरचित ।
ए शिबपूजन-           बिषयक स्तब
           पाठ करे शुद्धचित्त ।
शम्भु-आराधने         रथ-गज-अश्व-
           सम्पन्न सतत स्थिर ।
बिपुळ ऐश्वर्य़्य         लभे से साधक
           हर-प्रसादे अचिर ।।
----
(16)
(ଅନୁବାଦକୀୟ ଉପସଂହାର)
ମହାଦେବଙ୍କର         ତାଣ୍ଡବ ଦର୍ଶନେ
           ବିମୁଗ୍ଧ ଲଙ୍କାଧିପତି । 
ବିରଚିଲେ ଶ୍ଲୋକେ     ଏ ଶିବତାଣ୍ଡବ
           ପ୍ରକାଶି ଦୃଢ଼ ଭକତି ।
ଇଂରାଜୀ ମସିହା        ଊଣାଇଶ ଶହ 
           ସତସ୍ତରୀ ନଭେମ୍ବର,
ସପତ ଦିବସେ       ଚନ୍ଦ୍ର ବାରେ ଏହା
           ଅନୂଦିତ ପଦ୍ୟାକାର ।
ପ୍ରଭୁ ବିଶ୍ବନାଥ        ଅନୁଗ୍ରହେ କାଶୀ
          ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ବବିଦ୍ୟାଳୟେ,
ସଂସ୍କୃତ ବିଭାଗେ ଗବେଷଣା କାର୍ଯ୍ୟେ
          ରତ ମୁହିଁ ଏ ସମୟେ ।
କାଶୀବିଶ୍ଵନାଥ         ସର୍ବ ମନୋରଥ
          କରିବେ ଶୁଭେ ପୂରଣ । 
ଧ୍ୟାୟେ ହରେକୃଷ୍ଣ  ମେହେର ସେ ହର-
           ମଞ୍ଜୁଳ-ପଦ୍ମ-ଚରଣ ।।

(अनुवादकीय उपसंहार)
महादेबङ्कर           ताण्डब दर्शने
          बिमुग्ध लङ्काधिपति ।
बिरचिले श्लोके      ए शिबताण्डब
          प्रकाशि दृढ़ भकति ।
इंग्राजी मसिहा        ऊणाइश शह
            सतस्तरी नभेम्बर,
सपत दिबसे           चन्द्र बारे एहा
            अनूदित पद्याकार ।
प्रभु विश्वनाथ         अनुग्रहे काशी
            हिन्दु विश्वविद्यालये,
संस्कृत विभागे     गवेषणा कार्य़्ये
            रत मुहिँ ए समये ।
काशीविश्वनाथ         सर्ब मनोरथ
           करिबे शुभे पूरण ।
ध्याये हरेकृष्ण           मेहेर से हर-
          मञ्जुळ-पद्म-चरण ।।
=======
Translation Date:
7 November 1977.
*
Book First Published in 1978
By Bani Bhandar, Brahmapur, Ganjam, Odisha.
Later on several editions published.
----------
Related Link :  (SivaTandava with Original Sanskrit Slokas):
http://hkmeher.blogspot.com/2008/03/siva-tandava-stotra-oriya-version.html
=======

Other Links : 

* Biodata ODIA: 

http://hkmeher.blogspot.com/2021/05/biodata-odia-dr-harekrishna-meher.html 

* Biodata : HINDI : 

https://tapasvini-kavya.blogspot.com/2021/05/biodata-hindi-dr-harekrishna-meher.html 

* Biodata: ENGLISH : 

http://hkmeher.blogspot.in/2012/06/brief-biodata-english-dr-harekrishna.html 

* Biodata: Web Version: 

https://hkmeher.blogspot.com/2012/06/brief-biodata-english-dr-harekrishna.html?m=0

===