Wednesday, December 30, 2009

Mahākabi Kālidāsa (महाकबि काळिदास):HKMeher

Mahākabi Kālidāsa (Oriya Poem)
By : Dr. Harekrishna Meher
= = = = = = = = = = = = = = =

महाकबि काळिदास (ओड़िआ कबिता)
रचना : डॉ. हरेकृष्ण मेहेर
= = = = = = = = = = = =


हे भारती-बरपुत्र ! कबिकुळ-इन्दु !
धन्य काळिदास तब प्रकृति- सुषमा ।
बितरिल जन-मुखे काव्य-सुधा-बिन्दु
बिश्‍वे बिरचिल रम्य अमिय उपमा ॥ (१)

दिलीप-गोसेबा नृप अज-बिळपना
जणाए तब अपूर्ब काव्य-सुमाधुरी ।
सीता-बनबास राम- बिरह-बेदना
करुण रस झराए हृदये सबुरि ॥ (२)

स्मर-भस्मे घोर तपे गिरीश-हृदरे
करे परबत-सुता प्रणय उदय ।
कुमार जनमे षड़ कृत्तिका-उदरे
भज‍इ तारकासुर- पराण बिलय ॥ (३)

ऋतुपतिरे तरुणी- चन्द्रास्य अबश्य
जगाए प्रेमिक-हृदे मोहन स्पन्दन ।
काम-रसायन-राशि प्रकाशि रहस्य
आलोड़‍इ सर्बकाळे कामी जन-मन ॥ (४)

धनपति-शापे राम- गिरि मध्ये य़क्ष
रहे बरषे समय प्रेयसी-बिरहे ।
जीमूतकु दूत रूपे पेष‍इ प्रत्यक्ष
दारुण कारुण्ये प्रेमी जन-हृद दहे ॥ (५)

नृपति अप्‍सराङ्कर मधुर मिळन
मुनि-अभिशापे मर्त्त्ये उर्बशी आगमे ।
शापान्ते चळ‍इ स्वर्गे चाहिँ पुत्रानन
शोक-कल्लोळ उछुळे पुरुरबा-मर्मे ॥ (६)

नर्त्तकी-बिरहे बीर अग्निमित्र भूप
ब्यकत करन्ति भाब सखी-सन्निधाने ।
चरितार्थ हुए प्रेमे माळबिका-रूप
जागे अपूरुब भाब सुकृति बिधाने ॥ (७)

कण्व-तापस-नन्दिनी शकुन्तळा चारु
दुष्मन्त नरेश सङ्गे स्वर्गीय प्रणय ।
मुनि-शापे काळबशे बिच्छेद हेबारु
तब नब भाबनार दिए परिचय ॥ (८)

बिश्‍व-साहित्य-उद्याने काब्यर प्रसूने
सतत महके तब उपमा-सुरभि ।
हेल कबिकुळ-गुरु सुलेखनी-मुने
मर धामे अलौकिक काब्य-कळा लभि ॥ (९)

लोक-मुखे समुज्ज्वळ कीरति तुमरि
काळे काळे रहिथिब आहे कबीश्‍वर !
जने तब प्रिय बाणी गाइबे सुमरि
अमृत सन्तान तुमे अनन्त बिश्‍वर ॥ (१०)

= = = = = = = = = =


(This Poem was written on Date 5-6-1973)

* * *

Monday, December 28, 2009

Kalāmayī Kalāhāņdi (कळामयी कळाहाण्डि) : HKMeher


Kalāmayī Kalāhāņdi
(Oriya Poem)
By : Dr. Harekrishna Meher
= = = = = = = = = = = = =

कळामयी कळाहाण्डि
(ओड़िआ कविता)
रचयिता : डॉ. हरेकृष्ण मेहेर
= = = = = = = = = = = =

कळाहाण्डि माटि एइ कळार भण्डार,
बिराजे गौरब य़हिँ
कळाश्री माणिकेश्‍वरी- बिजय- झण्डार ॥

ख्यात्ति रहिछि ए भूमि
नाम महाकान्तारक अथबा कारुण्ड,
सुकुमार कळा य़हिँ
उत्कर्ष आहरि होइअछि एका रुण्ड ॥
*
कळामयी भूमिर य़े
बीर-बाद्य बिदित घुमुरा,
श्रुति- सुख देइ य़ाहा
दूर करे नयन- झुमुरा ॥

कळाहाण्डि स्वर्णप्रसू रतन-गरभा,
बिकशित य़हिँ कबि-प्रतिभा- सुप्रभा ।
साहित्य कळा ऐतिह्य
संस्कृति एहार,
भारत-मातार कण्ठे
रम्य़ पुष्प-हार ।
कळार माधुरी घेनि अभिनन्दनीया,
कळाबती कळाहाण्डि चिर बन्दनीया ॥

सहिछि य़े दुःख दैन्य
दारिद्र्य कषण,
लोके ता अपप्रचार
असह्य भीषण ।
बास्तबे महत्त्व तार
प्रशंसार य़ोग्य,
निसर्ग सौन्दर्य़्य तार
सदा उपभोग्य ॥

= = = = = = = =


(रचना : ता: १४-१-२००४)
= = = = = = = = = =

Sunday, December 20, 2009

Gīta-Govinda: First Verse / PDF / English-Hindi-Oriya Versions

Gīta-Govinda of Jayadeva
First Verse : Translated into English, Hindi & Oriya.
By : Dr. Harekrishna Meher
--------------------------------------------------


PDF :
http://www.scribd.com/doc/21876918/Gita-Govinda

= = = = = = = = =

Wednesday, December 2, 2009

Sanskrit Poem 'Dvijana-Nīrājanam' (द्विजन-नीराजनम् )/Dr.Harekrishna Meher

Dvijana-Nīrājanam (Tribute to the Two) 
   
Sanskrit Poem By : Dr. Harekrishna Meher
= = = = = = = = = = = = = = = = =


द्विजन-नीराजनम् (संस्कृत-कविता)
रचयिता : डॉ. हरेकृष्ण-मेहेर:    
= = = = = = = = = = = = = = = = =

हृदयस्य स्पन्दे स्पन्दे
प्रकटयति चरितं यो मलिनात्मनः,
दुर्जनं तं सर्वादौ वन्दे
भस्मभृतो यस्माद् बिभेति सज्जनः ॥

ध्वान्तो न विद्यते चेत्
महत्त्वमालोकस्य कुतः ?
दुराचारो यदि न भवेत्
सदाचारः कथं विश्रुतः ?

दुःखानुभावो न भवेद् यदि
सुखस्य महत्त्वं कीदृशम् ?
दारिद्र्यं नास्ति चेत् सपदि
कुतो द्रविणस्य गौरवं भृशम् ?

कीदृशं महत्त्वं शीतलतायाः
प्रखरस्तापो यदि नास्ति ?
रूपं यदि खेलति न खलतायाः
साधुताया माधुरी कथं चकास्ति ?

विरहो यदि नानुभूयते
मिलनं कथं स्तूयते ?
यदि न प्रादुर्भावो हेमन्तस्य
कुतो रामणीयकं वसन्तस्य ?

दानवा यदि न विद्यन्ते
देवाः कथं वा प्रशस्यन्ते ?
यदि न भवेत् प्रातिकूल्यम्
कीदृशं वा साफल्यस्य मूल्यम् ?

कथं प्रसूनस्य गौरवं
यदि न भवेत् कण्टकः ?
उदकस्य कीदृशं वा महत्त्वं
नास्ति यदि पावकः ?

यदि भवेन्नाधमः
समभिनन्द्यते कथमुत्तमः ?
यदि भवेन्न चार्वाक-सिद्धान्तः
कथं वा वन्द्यते वेदान्तः ?

क्रन्दनं यदि न स्यात्
माहात्म्यं कथं हास्यस्य ?
चण्ड-ताण्डवस्याभावात्
कीदृशो विलासो लास्यस्य ?

नास्ति यदि पतनस्य सत्ता
उत्थानस्य का वा सार्थकता ?
यदि न स्याद् विनाशः
कथं वा सर्जनायाः परिप्रकाशः ?

कदाचित् कु-वर्गोऽपि
ददाति हार्दिकं प्रसादम् ।
तद्‍वत् सु-वर्गोऽपि
कदाचिद् विषादम् ।
दोषोऽपि गुणायते,
गुणोऽपि दोषायते ।
क्वचित् प्रीतिः क्वचिद् व्यथा
जायते मर्त्त्य-जीवने व्यतिक्रमः सर्वथा ॥
* * *

Wednesday, November 25, 2009

Poet Manohar Meher : Bāimana Koili (बाइमन कोइलि)

Bāimana Koili (Oriya Song)
By : Poet Manohar Meher (1885- 1969)

( Extracted from the Book 'Manohar Koili Mālikā' )
* * * * *
'Koili' has a special significance in the category of spiritual songs of Oriya Literature. 

In this Bāimana Koili, mind is admonished to be free from the transient mundane chains 
and to devotedly meditate upon the Almighty Supreme Being for eternal achievement and 
salvation. Here 34 couplets are composed by the poet in accordance with 34 letters of Oriya 
Alphabet (Consonants : 'Ka' to 'Ksha' ) in Chautisha Style.
= = = = = = = = = = = = = = = = = = =

बाइमन कोइलि (ओड़िआ गीत) 
रचयिता : कवि मनोहर मेहेर  
('मनोहर कोइलि माळिका'रु उद्धृत)
= = = = = = = = = = = = = = = = = =

कोइलि, कह मन काहिँकि मुराट ।
केते दिन थिब आण्ट छुटिब तो घट । लो कोइलि ॥ (१)

कोइलि, खळ जने सङ्ग होइ निति ।
खराप बुद्धिरे तुहि रहिथाउ माति । लो कोइलि ॥ (२)

कोइलि, गरबे य़ा करुछु गुमान ।
गरब-गञ्जन तोर आदित्य-नन्दन । लो कोइलि ॥ (३)

कोइलि, घट छुटि य़िब य़ेतेबेळे ।
घरणी कान्दिब मुण्ड कोड़ि सेहिकाळे । लो कोइलि ॥ (४)

कोइलि, उद्धार होइबु य़ेबे तुहि ।
उत्तम जनङ्क सङ्गे सङ्ग हुअ य़ाइ । लो कोइलि ॥ (५)

कोइलि, चतुर्दश भुबन ठाकुर ।
चिन्तामणि नाथ हरि क्रिबे उद्धार । लो कोइलि ॥ (६)

कोइलि, छा्ड़ हिंसा अहंकार सबु ।
छन्द कपट न रखि भज महाप्रभु । लो कोइलि ॥ (७)

कोइलि, जगत जनङ्क पिता हरि ।
जगते उड़ुछि बाना महिमा ताङ्करि । लो कोइलि ॥ (८)

कोइलि, झस य़ेह्ने नीर मध्ये खेळे ।
झाम्प देब बक पक्षी जगिअछि कूळे । लो कोइलि ॥ (९)

कोइलि, निर्मळ भाबरे भज हरि ।
निश्‍चय रखिबे तोते शङ्ख-चक्र-धारी । लो कोइलि ॥ (१०)

कोइलि, टाण-पण न सहन्ति हरि ।
टेकिछन्ति आश्रितकु बिपदुँ उद्धरि । लो कोइलि ॥ (११)

कोइलि, ठुळ-शून्यबासी भगबान ।
ठिके ठाब मागुअछि मनोहर दीन । लो कोइलि ॥ (१२)

कोइलि, डेरिछन्ति श्रुति भाबग्राही ।
डाकिले शुणन्ति डाक भक्त भाबे थाइ । लो कोइलि ॥ (१३)

कोइलि, ढळ ढळ पङ्कज-नयन ।
ढाळुछन्ति कृपा-जळ भकत-जीबन । लो कोइलि ॥ (१४)

कोइलि, अणाकार अखिळ-बिहारी ।
अशेष भुबने सेहु एका अधिकारी । लो कोइलि ॥ (१५)

कोइलि, तपन बंशरे होइ जात ।
त्रिजीबी बिश्रबा-सुत करिले निपात । लो कोइलि ॥ (१६)

कोइलि, स्थाबर जङ्गम कीट य़ेते ।
स्थूळ सूक्ष्म-रूपी बिराजित सर्ब-भूते । लो कोइलि ॥ (१७)

कोइलि, दयामय ताङ्क दया सदा ।
देले कोटि बस्त्र द्रौपदीङ्क खण्डि बाधा । लो कोइलि ॥ (१८)

कोइलि, धर्म चारि य़ुगे अछि सत ।
धर्म कला लोकङ्कर बढ़‍इ महत । लो कोइलि ॥ (१९)

कोइलि, नरसिंह रूप हेले हरि ।
न सहि भकत-दुःख हिरण्यकु चिरि । लो कोइलि ॥ (२०)

कोइलि, पुत्र-नाम धरि अजामिळ ।
पाप ताप नाशि अन्ते गला बिष्णु-आळ । लो कोइलि ॥ (२१)

कोइलि, फुटिछि भकत-मठे फुल ।
फुल-बास आशे भक्ते होइछन्ति ठुळ । लो कोइलि ॥ (२२)

कोइलि, बामन रूपरे आदिकन्द ।
बळि-द्वारे दान मागि हरिले सम्पद । लो कोइलि ॥ (२३)

कोइलि, भब-जळे हरि-नाम भेळा ।
भणे मनोहर त्राहि कर चकाडोळा । लो कोइलि ॥ (२४)

कोइलि, मानब-जनम अटे सार ।
महासुख-भोग ए त दुर्लभ संसार । लो कोइलि ॥ (२५)

कोइलि, य़मुनार भ्राता काळराजा ।
य़म जाणि पाप पुण्य करे न्याय बुझा । लो कोइलि ॥ (२६)

कोइलि, राम नाम दुइटि अक्षर ।
रत्नाकर पापी भजि होइले निस्तार । लो कोइलि ॥ (२७)

कोइलि, लाबण्य-मूरति लक्ष्मीपति ।
लोभ हिंसा अहंगुण नाहिँ ताङ्क कति । लो कोइलि ॥ (२८)

कोइलि, बाञ्छा-फळ-दाता भगबान ।
बाना उड़े फरफर पतित-पाबन । लो कोइलि ॥ (२९)

कोइलि, शरण पशिले ताङ्क पादे ।
शुभे ताकु इह अन्ते रखन्ति गोबिन्दे । लो कोइलि ॥ (३०)

कोइलि, षड़ अरि काम क्रोध य़ेते ।
षड़ चक्रे बसि दुःख दिए नाना मते । लो कोइलि ॥ (३१)

कोइलि, संसार-सागर माया-जाल ।
सरिला हाट पसरा पराय बेभार । लो कोइलि ॥ (३२)

कोइलि, हरेकृष्ण महामन्त्र सार ।
हरषरे भज निति भबुँ हेबु पार । लो कोइलि ॥ (३३)

कोइलि, क्षमानिधि खण्डिबे दुर्गति ।
क्षमे जणाउछि मनोहर मन्द-मति । लो कोइलि ॥ (३४)

= = = = = = = = = = = = = = = =

( 'बाइमन कोइलि' : कवि मनोहर मेहेर,  
मूल पुस्तक 'मनोहर कोइलि माळिका',
प्रकाशक : अरुणोदय प्रेस्, कटक, ऒड़िशा.
प्रथम संस्करण : १९४८.)

= = = = = = = = = = = =


Source Book :
'Manohar Koili Mālikā' of Poet Manohar Meher
Publisher : Arunodaya Press, Cuttack, Orissa,
First Edition : 1948

* *

Also Included in the Book
Manohar Padyāvali of Poet Manohar Meher,
Edited by Dr. Harekrishna Meher
and Published by Sri Narayan Bharasa Meher,
Manohar Kavitā Vās, Sināpāli, Kalahandi, Orissa, in 1985
on the occasion of 100th Year Celebration of Poet's Birth
in his native place Sināpāli.

= = = = = = = = = 


Poet Manohar Meher : A Profile :
* * *
Articles on Poet Manohar Meher and his Works :
*
Poems of Kavi Manohar Meher : Blog-Posts :  

Monday, November 16, 2009

Introduction (प्रास्ताविकम्): 'Mātrigītikāñjalih' Kāvya of Harekrishna Meher

*





















Prāstāvikam (Introduction)
of 'Mātrigītikāñjalih' Kāvya    

By : Dr. Harekrishna Meher
= = = = = = = = = = = = = = = = = = =

प्रास्ताविकम् (मातृगीतिकाञ्जलिः - काव्यतः)  
रचयिता : हरेकृष्ण-मेहेरः      
= = = = = = = = = = = = =

श्रीविघ्नराजस्य विभो-र्विभास्वतः
वाग्‌देवतायाश्‍च कृपा-प्रसादतः ।
साहित्य-सङ्गीत-पदाङ्क-सेविकाः
धन्या मदीया विबुधेषु गीतिकाः ॥ (१)

नव्य-काव्यमिदं 'मातृगीतिकाञ्जलि'-नामकम् ।
मञ्जुलं मौलिकं गेयं युगोपयोगि मामकम् ॥ (२)

नव्य-शैल्या प्रणीतानां गीतिकानां कृता मया ।
स्वर-संयोजनाप्यासां स्व-सामर्थ्य-समाश्रया ॥ (३)

गायनं कर्त्तुमर्हन्ति गीतिकानां स्वर-प्रदाः ।
स्व-सौविध्यानुसारेण सङ्गीतज्ञा विशारदाः ॥ (४)

भावैः सतालै-र्विविधैश्‍च रागै-
र्गानानुकूलै रचना मदीयाः ।
सङ्गीतविद्‌भि-र्मधुरानुरागै-
र्मात्रानुरूपं परिवेषणीयाः ॥ (५)

भाव्यस्तथा स्वर-चयः श्रुति-चित्त-नन्दी
तालाः पुनः कहरवा-सह-दीपचन्दी ।
तीव्रा-त्रिताल-झप-रूपक-दादराद्याः
लोकप्रियास्तदपरेऽपि सहृद्य-वाद्याः ॥ (६)

प्रतिपदमनुस्यूता भावै-
र्मुदा लय-वाहिता ।
इह मम कृतौ गीतानां वै
शुभा सततं हिता ॥ (७)

अनुसृत्य परम्पराम्,
मात्राछन्दोभि-र्मौलिकैः स्वोद्‌भावितैः कृता मया ।
गीतिकावली सुतराम्,
प्रसाद-गुण-सम्पन्ना श्रद्धाबद्धा सदाशया ॥ (८)

ललिता मधुरा रस-भाव-भरा
सुकुमार-रुचि- र्नव-काव्य-परा ।
प्रिय-देवगवी-प्रवणा सुखदा
मम गीतिरियं कमनीय-पदा ॥ (९)

जीवनेऽनुभूयमाना विषया अत्र वर्णिताः,
हर्ष-विषाद-मिश्रिता विविधा गीत-गुम्फिताः ।
परिचिन्वन्ति ते स्वयम्,
विशेषत्वं पदाश्रयम् ॥ (१०)

प्राचीनत्वं समाश्रित्य नूतनत्वं वितन्वती ।
वहन्ती सन्ततं धारा भाति भारत-भारती ॥ (११)

गीर्वाण-वाणी-नीराजनार्थं
प्रस्तूयते मे गीत्यावलीयम् ।
विस्तारयन्ती कान्ता यथार्थं
किञ्चिद् विशेषं तत्त्वं स्वकीयम् ॥ (१२)

'मातृगीतिकाञ्जलि'-र्मे समर्प्यते समादरम्,
कराब्जेषु सचेतसाम् ।
इति सन्तुष्यति स्वान्तं मदीयं तु निरन्तरम्,
गतं प्रीतिं सुधा-रसाम् ॥ (१३)

दोषादि यद्यस्ति मदीय-वर्णनैः
क्षन्तव्यमेतद् गुणिभिश्‍च सज्जनैः ।
पूज्यैरुदारैः प्रणयेन सर्वथा
मत्प्रार्थनेयं विनयान्विता तथा ॥ (१४)

प्रवर्धनाय लोकेषु संस्कृतस्य समादृतेः,
उपयोगः स्वल्पोऽपि स्यादेतस्या यदि मत्कृतेः ।
सेवा मे सुर-भारत्यै चरितार्था भविष्यति,
निगदन्तु यत्किञ्चिद् वा जना मां प्रति सम्प्रति ॥ (१५)

प्रसरतु सदा संस्कृति-र्भारतीया
सकल-भुवनानन्दिनी वन्दनीया ।
विलसतु शुभं सभ्यता भारतीया
सहृदय-मनोभाविनी साऽद्वितीया ॥ (१६)

जगति संहति-सङ्गत-शाश्‍वती
विजयतां प्रिय-भारत-भारती ।
भवतु गौरव-सौरभ-भास्वरा
विजयिनी मम देश-परम्परा ॥ (१७)


एवं निवेदयत्यत्र वितरन् गीति-सम्पदः ।
श्रीहरेकृष्ण-मेहेरो विद्वद्‍वर-वशंवदः ॥ (१८)
= = = = = = = = = = = = = =

भवानीपाटना (ओड़िशा)
दिनाङ्कः ५-५-१९९७

* * * * * 

(Extracted from the Book 'Mātrigītikāñjalih'-Kāvya,
Published by : Kalahandi Lekhak Kala Parishad, Bhawanipatna,  
Orissa, India, in the year 1997)
= = = = = = = = 

Related Link :
Complete ‘Matrigitikanjalih’ Kavya: 
= = = = = = = = 

Friday, November 13, 2009

Poet Manohar Meher : Jāīphula Bāra-Māsī (जाईफुल बारमासी)

Jāīphula Bāra-Māsī  (Oriya Folk Song) 
By : Poet Manohar Meher (1885-1969)   
= = = = = = = = = = = 

(In this Oriya Folk Song, the tale of love between Gopis and Krishna has been indicated. Gopis, the ladies of Gopa-pura, express their hearty dejection due to separation from Krishna whom Akrura had taken to see Dhanu-Yātrā in Mathurā, the capital of King Kamsa. Thoughts of the ladies in different Twelve Months have been described with an exciting hilarious portrayal of Nature. 'Bāra' means 'twelve' and 'Māsa' means 'month'. Related to Bāra-Māsa (12 Months), the poem is called Bāra-Māsī . 'Jāīphula' (Jātī Flower) is a symbol and style of address in Folk Songs.)
= = = = = = = = = = = = = = = = =


जाईफुल बारमासी  (ओड़िआ गीत)    
रचयिता : कवि मनोहर मेहेर  
= = = = = = = = = = = = = = = =  

आद्य मास मार्गशिर, कृष्ण गले मधुपुर ।
आम्भे गोप-नारी होइबुँ काहारि, न देखि मुरलीधर ॥
जाईफुल रे ॥ (१)

पुषे आम्ब ब‍उळिला, शीत काळ आसि हेला ।
आम्भ गळा-हार चोराइ अक्रूर, भण्डि करि धरि नेला ॥
जाईफुल रे ॥ (२)

माघ मासे बड़ जाड़, शीतरे न चळे गोड़ ।
नोहुँ तो ब‍इरी होइलु भगारि, किम्पा देलु एते दण्ड ॥

जाईफुल रे ॥ (३)

फाल्गुने गोबन्द धूळि, गोपे थिले बनमाळी ।
गोपाळुणी तुले राधिका सङ्गरे, फगु खेळन्ति श्रीहरि ॥
जाईफुल रे ॥ (४)

च‍इत्रे फुटिला मल्ली, हार हार करि माळि ।
गुन्थिलार हार बासि आसि हेला, दिन सरु नाहिँ भाळि ॥
जाईफुल रे ॥ (५)

ब‍इशाखे बड़ खरा, पराण हुए घाबरा ।
कर्पूर चन्दन का अङ्गे बोळिबुँ, छाड़ि गले गिरिधरा ॥
जाईफुल रे ॥ (६)

ज्येष्ठरे पाचिला आम, य़हुँ गले कृष्ण राम ।
किपरि य़शोदा जीबन रखिछि, धिक ता निलज कर्म ॥
जाईफुल रे ॥ (७)

आषाढे गुण्डिचा रथ, बिजे कले जगन्नाथ ।
भाइ भगिनीकि सङ्गतरे घेनि, कि शोभा कमळाकान्त ॥
जाईफुल रे ॥ (८)

श्राबण मासरे जळ, बहिय़ाए खलखल ।
एकाळे य़ुबती नाहिँ य़ार पति, जीबनटा कलबल ॥
जाईफुल रे ॥ (९)

भाद्रबे फुटिला किआ, हरि त हेले निर्दया ।
भाबि भाबि ताङ्क देखा मिळु नाहिँ, किपरि धरिबुँ हिया ॥
जाईफुल रे ॥ (१०)

आश्‍विने कुआँरी जह्‍न, जूआ खेळिबाकु मन ।
का सङ्गे खेळिबुँ का सङ्गे बसिबुँ, दश दिग दिशे शून्य ॥
जाईफुल रे ॥ (११)

कार्त्तिक आसि प्रबेश, बार मास हेला शेष ।
कंस मारि कृष्ण लेउटि अ‍इले, कहे मनोहर बैश्य ॥
जाईफुल रे ॥ (१२)
= = = = = = = = = = = =


(Included in the Book 'Jāīphula Rāmāyaņa' of Poet Manohar Meher,
Published in 1929 and later years.)
= = = = = = = = = = = = =


Poet Manohar Meher : A Profile :
* * *
Articles on Poet Manohar Meher and his Works :
*
Poems of Kavi Manohar Meher : Blog-Posts :  

Tuesday, November 10, 2009

Priya-Milan (Hindi Poem)


प्रिय-मिलन
रचयिता : डॉ. हरेकृष्ण मेहेर
= = = = = = = = = = = = =

प्रियतम के साथ
जब निश्‍चित रूप से
होता है मेरा मिलन,
तब मेरे लिये
मुझे कम लगता है
सुखमय स्वर्ग-भुवन ॥
*
मन का वृक्ष जब
उत्कण्ठा से विचलित था,
मेरा कोमल चञ्चल
धीरज-पल्लव टूट गया सर्वथा ॥
*
प्रियतम की अनुपस्थिति में
मेरी आँखें रातभर
प्रतीक्षा से बड़ी हो जाती थीं
अत्यन्त व्याकुल होकर ॥
*
कुमुदिनी प्रफुल्ल नहीं होती
चन्द्रमा के विरह से,
हृदय मेरा व्यथित हो उठता
प्रियतम के बिना वैसे ॥
*
जब सुनाई पड़ी
कोयल की सुमधुर बोली,
तब लज्जा सहित विमोहित हो उठी
मेरी मौनता बड़ी भोली ॥
*
रोमाञ्चभरा मङ्गलमय सुरभित
शुभ्र मुस्कान-शोभित
प्रेम-पुष्प उन्हें
तब अर्पण कर दिया मैंने ॥"

* * *

प्रकाशित : 'सृजनगाथा' (अप्रेल २००९), अन्तर्जाल पत्रिका ।
(Ref : http://www.srijangatha.com/2009-10/april/kavita-harekrishna%20meher.htm)

= = = = = = = = = = =

Garimā Kavi Kī (गरिमा कवि की)


Garimā Kavi Kī (Hindi Poem)
By : Dr. Harekrishna Meher
= = = = = = = = = =

गरिमा कवि की
रचयिता : डॉ. हरेकृष्ण मेहेर
= = = = = = = = = = = = =

विधाता से बढ़कर उसकी सृष्टि-रचना ;
भाती अद्‌भुत उसकी उद्‌भावना ।
गूंगे मुख से बहाता
वाणी-गंगा की अमृत-धार ।
पाषाण के अंगों में जगाता
मञ्जुल सञ्जीवनी अपार ॥

लेखनी में उसकी छा जाती
सहस्र सूर्य-रश्मियों की लालिमा ।
अंशुमाला उज्ज्वलता फैलाती ;
हट जाती तिमिर-पटल की कालिमा ॥

वही कवि तो है क्रान्तदर्शी,
सार्थक उसकी रचना मर्मस्पर्शी ।
अतीन्द्रिय अतिमानस के राज्यों में विहर
भाती उसकी प्रतिभा सुमनोहर ॥

रस-रंगों के संगम की तरंगों से,
जीवन की विश्वासभरी उमंगों से
लिखता रहता कवि निहार चहुँ ओर,
कभी मधुर सरस, कभी तीता कठोर ॥

उसकी कुसुम-सी कोमल कलम
जब करने लगती सर्जना,
निकलती कभी संगीत संग गूँज छमछम,
फिर कभी स्वर्गीय वज्रों की गर्जना ॥"

= = = = = = = = = = = = = = = = = =

(See Ref : http://hi.girgit.chitthajagat.in/aakharkalash.blogspot.com/2010/05/blog-post_05.html)

= = = =

Friday, November 6, 2009

Poet Manohar Meher : Jāīphula Rāmāyaņa (जाईफुल रामायण)

जाईफुल रामायण : कवि मनोहर मेहेर *
Jāīphula Rāmāyaņa'

By : Poet Manohar Meher
(Included in 'Manohar Daņđa-Nāţa' Section of 'Manohar Granthāvalī'.)
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

'Jāīphula Rāmāyaņa' is an Oriya Lyrical composition written by Poet Manohar Meher (1885- 1969). The Poet is regarded as 'Gaņa-Kavi' or 'Pallī-Kavi' of Western Orissa. This small book is based on the story of Rāmāyaņa with a brief presentation in 'Daņđa-Nāţa’ style. It concisely describes all the subject matter of Rāmāyaņa starting from the birth of Rāma till his ascending throne of Ayodhyā after killing of demon-king Rāvaņa. The story ends with the happy reign of King Rāma.

Here the word 'Jāīphula' (Jātī Flower) has been used as the symbol of Mundane Soul. 
The story is 
a conversation between Goddess Pārvatī and God Śiva and Śiva narrates the Rāmāyaņa story 
before Pārvatī .

Originally this Book has been named as 'Daņđa-Nāţa Jāīphula Rāmāyaņa' .
It has gained wide popularity in Orissa in the Oriya Folk Dance called
'Daņđa-Nāţa'. It has been discussed by several critics and litterateurs of Oriya literature.

Written in 1929, this book had its First Edition published by Arunodaya Press, Cuttack in the same year 1929. Its 6th Edition was in 1947. Later on many editions have come through different publishers of Cuttack and Brahmapur in 1965, 1967, 1973, 1974, 1976,1977, 1978, 1980, 1982, 1985 and some later years also.

Some other books of the poet have also seen the light of the day through several publications.


(Efforts are being made to publish 'Manohar Granthāvalī', Collection of all the writings of Poet Manohar Meher, My revered Grandfather.)
Now 'Jāīphula Rāmāyaņa' is completely presented below in Devanāgarī script
for convenience of the general readers.
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


दण्डनाट जाईफुल रामायण (ओड़िआ गीत)  

रचयिता : कवि मनोहर मेहेर 
('मनोहर ग्रन्थावळी'र 'मनोहर दण्डनाट' विभागरे अन्तर्गत)
= = = = = = = = = = = = = 


बन्द‌‍इँ श्रीगणनाथ, सदाशिब य़ार तात ।
कुङ्कुम घटिरु निज श्रीअङ्गरु, दुर्गादेबी कले जात ॥
जाईफुल रे ॥ (१)

आहे देव गणपति, घेन मोहर बिनति ।
सुप्रसन्न होइ पद दिअ कहि, मुहिँ अटेँ मूर्खमति ॥
जाईफुल रे ॥ (२)

बन्द‌इँ देबी शारळा, मम कण्ठे कर खेळा ।
न आसिला पदमान कहि दिअ, पद आसु अनर्गळा ॥
जाईफुल रे ॥ (३)

बन्द‌इँ काळी कपाळी, गळारे मन्दार-माळी ।
रणे मतुआळी रक्‍त पान करि, रङ्गे नाचु ढळि ढळि ॥
जाईफुल रे ॥ (४)

बन्द‌इँ सिंह-बाहिनी, महिषासुर-मर्द्दिनी ।
अभय-दायिनी बिपद-भञ्जनी, घेन मोहर दयिनी ॥
जाईफुल रे ॥ (५)

बन्द‌इँ मा मङ्गळाई, तो पादे जणाएँ मुहिँ ।
अमङ्गळ काळे तो नाम ध‍इले, सर्ब मङ्गळ हुअ‍इ ॥
जाईफुल रे ॥ (६)

च‌इत्र आश्‍विन मास, पड़‍इ तो उपबास ।
एकमने नारी तोते पूजा कले, गर्भे देउ बाळ शिष्य ॥
जाईफुल रे ॥ (७)

कहे दीन मनोहर, मङ्गळा मा दया कर ।
दण्डनाट गीत कहिबाकु चित्त, बळिला आसि मोहर ॥
जाईफुल रे ॥ (८)

माल्याणी य़ेपरि फुल, गुन्थि निए माळ माळ ।
सेहिपरि मोर गळे उपहार, लम्बिथाउ माळ माळ ॥
जाईफुल रे ॥ (९)

महादेब उमासाइँ, ताङ्कु जणाउछि मुहिँ ।
मोहर बिपद थिले सदानन्द, अबश्य करिबे त्राहि ॥
जाईफुल रे ॥ (१०)

बड़ देउळरे हरि, सङ्गे बिजे हळधारी ।
मध्यरे सुभद्रा बिजे करिछन्ति, श्रीमुख चन्द्रमा परि ॥
जाईफुल रे ॥ (११)

ब्रह्मा बिष्णु महेश्‍वर, य़ेते दश दिगपाळ ।
सर्ब देबताङ्कु बन्दना करुछि, शिरे य़ोड़ि बेनि कर ॥
जाईफुल रे ॥ (१२)

अजणा अपढ़ा मुहिँ, लेखिबाकु शक्ति नाहिँ ।
सात काण्ड रामायणर चरित, ठिके ठिके कहिब‍इँ ॥
जाईफुल रे ॥ (१३)

पार्वती आगे शङ्कर, कहे रामायण सार ।
सरय़ू गङ्गार तटरे अय़ोध्या, नामे अछि एक पुर ॥
जाईफुल रे ॥ (१४)

तहिँ दशरथ राजा, सुखे पाळन्ति परजा ।
कौशल्या कैकेयी सुमित्रा सहिते, ताङ्क तिनिटि भारिजा ॥
जाईफुल रे ॥ (१५)

अपुत्रिक राजा थिले, प्रभुङ्क करुणा बळे ।
ऋष्यशृङ्ग मुनि बरि आणि पुणि, य़ज्ञ बिधि आरम्भिले ॥
जाईफुल रे ॥ (१६)

य़ज्ञ चरु राजा घेनि, बाण्टि देले तिनि राणी ।
तिनि राणी ठारु चारि मूर्त्ति धरि, जन्मिले कोदण्ड-पाणि ॥
जाईफुल रे ॥ (१७)

बाल्य काळे चापधारी, ताड़का असुरी मारि ।
शिब धनु भाङ्गि सीता बिभा हेले, पर्शुराम दर्प हरि ॥
जाईफुल रे ॥ (१८)

मन्थरा बोले कैकेया, राजा आगे कला माया ।
दशरथ आगे सत्य कराइला, नृप न जाणिले ताहा ॥
जाईफुल रे ॥ (१९)

राम राजा हेबा शुणि, रुषिला कैकेयी राणी ।
भ्रत राजा हेउ राम बन य़ाउ, एतिकि मोर मागुणि ॥
जाईफुल रे ॥ (२०)

राजा सनमत कले, भरतकु राज्य देले ।
श्रीराम लक्ष्मण सीता तिनि जण, बनबासे चळिगले ॥
जाईफुल रे ॥ (२१)

य़हुँ राम गले बन, राजा कले दुःख मन ।
पुत्र न देखिले पराण तेजिले, दशरथ नृपराण ॥
जाईफुल रे ॥ (२२)

पञ्चबटी करि कुटी, राम दिन नेले काटि ।
सूर्पणखा नारी देखि चापधारी, नाक कान देले काटि ॥
जाईफुल रे ॥ (२३)

तहुँ से असुरी गला, खर दूषणे कहिला ।
जाणि तिनि भाइ आसिलेक धाइँ, राम-हस्ते प्राण गला ॥
जाईफुल रे ॥ (२४)

अति बेगे चळि गला, लङ्का गड़े प्रबेशिला ।
श्रीराम चरित सकळ बृत्तान्त, राबण आगे कहिला ॥
जाईफुल रे ॥ (२५)

सुबर्ण्ण मृग देखाइ, य़ति बेशे लङ्कासाइँ ।
पर्ण्णकुटी द्वारुँ सीता घेनि गला, पुष्पक रथे बसाइ ॥
जाईफुल रे ॥ (२६)

श्रीराम लक्ष्मण दुइ, मृगभार कन्धे थोइ ।
पर्ण्णकुटी द्वारे अस्सि प्रबेशिले, सीतादेबी मठे नाहिँ ॥
जाईफुल रे ॥ (२७)

सीता-गुण गुणि राम, करन्ति अति कारुण्य ।
सङ्गे स‌उमित्रि प्रबोधि कहन्ति, न कान्द न कान्द राम ॥
जाईफुल रे ॥ (२८)

बन लता गिरि चाहिँ, पचारन्ति रघुसाइँ ।
के चोराइ नेला प्राणर बल्लभी, देखिथिले दिअ कहि ॥
जाईफुल रे ॥ (२९)

तहुँ किछि दूर गले, जटायु पक्षी देखिले ।
सीताङ्क बारता कहिला से जटा, शुणि राम तोष हेले ॥
जाईफुल रे ॥ (३०)

श्रीराम लक्ष्मण दुइ, धीरे गले पथ बाहि ।
बाटरे शबरी देखिले श्रीहरि, तहिँ आम्ब फळ पाइ ॥
जाईफुल रे ॥ (३१)

चखा आम्ब फळ खाइ, केते दूर गले तहिँ ।
बाटरे कुक्कुट पक्षीकि भेटिले, सीता-बार्त्ता देला कहि ॥
जाईफुल रे ॥ (३२)

पम्पा सरोबर कूळे, राम लक्ष्मण मिळिले ।
चहुआ चकोइ शाप देइ राम, तहुँ बेनि भाइ गले ॥
जाईफुल रे ॥ (३३)

ग‌उड़ गोष्ठरे य़ाइ, प्रबेशिले रघुसाइँ ।
बोइले गोपाळ दुध किछि दिअ, रत्‍न मुदि बन्धा नेइ ॥
जाईफुल रे ॥ (३४)

ग‌उड़े कहन्ति हसि, ए केउँ बृक्षे फळिछि ।
दुध देबुँ नाहिँ मुदि य़ाअ नेइ, स्वर्ण्ण कि अपूर्ब अछि ॥
जाईफुल रे ॥ (३५)

कहुछन्ति सीतापति, ग‌उड़ बाउड़ जाति ।
गाई रखि बने बुल अनुक्षणे, न जाण धर्मर रीति ॥
जाईफुल रे ॥ (३६)

क्षुधारे मागिलुँ क्षीर, तुम्भे कल अनादर ।
आम्भ शाप घेन नोहिबटि आन, दुध होइब रुधिर ॥
जाईफुल रे ॥ (३७)

तुम्भ नारीमाने य़ाइ, मुण्डे दधि-भाण्ड बहि ।
बेश्या प्राय होइ बिकि बुलुथिबे, ए ग्राम से ग्राम होइ ॥
जाईफुल रे ॥ (३८)

गोपाळे य़ोड़िले कर, आहे देब दया कर ।
देउअछुँ क्षीर सुकल्याण कर, घेन बिनति आम्भर ॥
जाईफुल रे ॥ (३९)

शुणि राम तोष हेले, गोपाळ-मुख चाहिँले ।
द्वापर य़ुगरे तुम्भर मन्दिरे, जन्म होइबुँ बोइले ॥
जाईफुल रे ॥ (४०)

राम माल्यबन्त परे, बरषा काळे मिळिले ।
बक पक्षी ठारु बारता पाइण, ऋष्यमूके प्रबेशिले ॥
जाईफुल रे ॥ (४१)

बाळी डरे सुग्रीबर, लुचिथिला गिरि पर ।
पबनर सुत नाम हनुमन्त, सङ्गते अछ‌इ तार ॥
जाईफुल रे ॥ (४२)

सुग्री हनुमान गले, राम लक्ष्मण भेटिले ।
सीताङ्क सङ्केत श्रीरामङ्कु देइ, पादे पड़ि जणाइले ॥
जाईफुल रे ॥ (४३)

कहन्ति प्रभु श्रीराम, काहिँकि लुचिछ बन ।
शुणि सुग्रीबर बाळी सामाचार, कहिला बाळीर गुण ॥
जाईफुल रे ॥ (४४)

सुग्री सङ्गे हले मित, काण्डे बाळी कले हत ।
किष्किन्ध्या कटक अङ्गदकु देइ, धराइले पाट छत्र ॥
जाईफुल रे ॥ (४५)

किष्किन्ध्या काण्ड चरित, एहिठारे समापत ।
दीन मनोहर मेहेर कह‌इ, राम-पादे देइ चित्त ॥
जाईफुल रे ॥ (४६)

कैळास-शिखरे बसि, कहुछन्ति काशीबासी ।
सामबेदुँ जात रामायण ग्रन्थ, सुमने शुण सुकेशी ॥
जाईफुल रे ॥ (४७)

सुन्दरा काण्डर बाणी, शुण गो देबी भबानी ।
शुणिले मुकत होइब पबित्र, काळ न बाधिब प्राणी ॥
जाईफुल रे ॥ (४८)

बरषा काळ बञ्चिले, कपि-बळ सज कले ।
चारि दिगे दूत पठाइले राम, हनु लङ्कागड़ गले ॥
जाईफुल रे ॥ (४९)

देखि ताकु लङ्कादेबी, बोइला तोते खाइबि ।
काहिँर मर्कट पशु ए कटक, तोते बाट न छाड़िबि ॥
जाईफुल रे ॥ (५०)

कोपे अञ्जनार बळा, चापोड़ाघात माइला ।
बर देला देबी श्रीराम-बान्धबी, य़ाइ खोज रे बाइला ॥
जाईफुल रे ॥ (५१)

अशोक बने मिळिला, सीता सती ठाब कला ।
रत्‍न मुदि देइ सीताङ्क चरणे, पड़ि प्रबोधि कहिला ॥
जाईफुल रे ॥ (५२)

कहे बीर हनुमान, मागो ! स्थिर कर मन ।
राबणकु मारि तुम्भङ्कु उद्धरि, नेबे प्रभु रघुराण ॥
जाईफुल रे ॥ (५३)

तहुँ महाबीर गला, मधुबने प्रबेशिला ।
रम्भा-बने य़ेह्‍ने गज थिले तारे सेहिपरि मन्थिदेला ॥
जाईफुल रे ॥ (५४)

य़हुँ से पबन-बळा, मधुबन भाङ्गिदेला ।
राबणर आगे चार जणाइला, भो देब शिरी सरिला ॥
जाईफुल रे ॥ (५५)

माङ्कड़ गोटिए आसि, मधुबने अछि पशि ।
निमिष मात्रके एते बड़ बन, टाण करे देला नाशि ॥
जाईफुल रे ॥ (५६)

कोपे राबण प्रज्वळि, इन्द्रजितकु हकारि ।
बोइला काहिँर माङ्कड़ आसिछि, आण ताकु बेगे धरि ॥
जाईफुल रे ॥ (५७)

शुणि इन्द्रजित गला, हनुकु बान्धि आणिला ।
अनेक प्रकारे माड़ मारि ताकु, लङ्कागड़े बुलाइला ॥
जाईफुल रे ॥ (५८)

लाञ्जे बसन गुड़ाइ, तैळ ढाळि देले तहिँ ।
सकळ असुर एक ठाब होइ, लाञ्जे लगाइले जूइ ॥
जाईफुल रे ॥ (५९)

य़हुँ से अग्नि जळिला, हनु य़े उठि बसिला ।
राबण-जगती उपरे मारुति, ब्रह्म अग्नि लगाइला ॥
जाईफुल रे ॥ (६०)

ए घर से घर होइ, हनु गला डेइँ डेइँ ।
शए क्रोश लङ्का सुबर्ण्णर पुर, तत्क्षणे देला पोड़ाइ ॥
जाईफुल रे ॥ (६१)

य़ेते पुत्र नाति घेनि, पळाइला बिंशपाणि ।
बोइला बिधाता कि दण्ड बिहिलु, माङ्कड़ हस्तरे आणि ॥
जाईफुल रे ॥ (६२)

कहे बीर हनुमान, शुण रे चोर राबण ।
सीता य़ोगुँ तोर सम्पत्ति सरिला, निश्‍चे लभिबु मरण ॥
जाईफुल रे ॥ (६३)

हनु लङ्कारु आसिला, श्रीराम पाशे भेटिला ।
भो प्रभु जगत-करता सीताङ्कु, देखिलि बोलि कहिला ॥
जाईफुल रे ॥ (६४)

सीताङ्क सन्देश आणि, कहिला से कपिमणि ।
शुणि रघुनाथ राइ कपि-य़ूथ, सेतुबन्ध बान्धिलेणि ॥
जाईफुल रे ॥ (६५)

सुबळया परबते, बिजे प्रभु रघुनाथे ।
तेड़े बड़ गिरि कम्पि य़ाउअछि, माङ्कड़-मानङ्क घाते ॥
जाईफुल रे ॥ (६६)

य़ूथ कपि-बळ पूरि, शाळ शिळ तरु धरि ।
खि खि खुँ खुँ राब शुभ‍इ शबद, कम्पिय़ाए बसुन्धरी ॥
जाईफुल रे ॥ (६७)

कपि-बळ सङ्गे घेनि, चळिगले रघुमणि ।
लङ्कागड़े य़ाइ प्रबेश होइले, हनु अङ्गदङ्कु आणि ॥
जाईफुल रे ॥ (६८)

धर धर मार मार, काहिँ गला सीता-चोर ।
सिंहर घरणी शृगाळ कि आणि, जीबन थिब कि तार ॥
जाईफुल रे ॥ (६९)

चार जणाइला य़ाइ, शुण देब लङ्कसाइँ ।
कपि-बळ राइ य़ुझिबार पाइँ, आसुछन्ति य़ति दुइ ॥
जाईफुल रे ॥ (७०)

शुणि राबण उठिला, इन्द्रजितकु राइला ।
बोइला कुमर सैन्य सज कर, शत्रुकु न कर हेळा ॥
जाईफुल रे ॥ (७१)

असुरे शुणि धाइँले, श्रीराम सङ्गे य़ुझिले ।
महाघोर रण होइला संग्राम, राम-हस्ते केते मले ॥
जाईफुल रे ॥ (७२)

देखि कोपे मेघनाद, कला महाघोर नाद ।
श्रीराम लक्ष्मण आगरे य़ाइण, लगाइला महाय़ुद्ध ॥
जाईफुल रे ॥ (७३)

केते मते कला रण, जिणि न पारिला पुण ।
नागफाश नेइ राबण-तनय, बान्धिला राम लक्ष्मण ॥
जाईफुल रे ॥ (७४)

श्रीराम लक्ष्मण दुइ, नागफाशे बन्दी थाइ ।
बिनता-नन्दन गरुड़ङ्कु मने, सुमरणा कले तहिँ ॥
जाईफुल रे ॥ (७५)

गरुड़ य़हुँ अ‌इले, नाग-गण पळाइले ।
फिटिला बन्धन श्रीराम लक्ष्मण, पुणि उठि य़ुद्ध कले ॥
जाईफुल रे ॥ (७६)

इन्द्रजित कुम्भकर्ण्ण, य़ेते थिले दुष्ट-गण ।
सकळ असुर गले य़मपुर, माइले राम लक्ष्मण ॥
जाईफुल रे ॥ (७७)

राबणर दश मुण्ड, काटि कले खण्ड खण्ड ।
स्वर्गे देबगणे जयध्वनि कले, कम्पिला चौद ब्रह्माण्ड ॥
जाईफुल रे ॥ (७८)

बसुमती तोष हेला, देबताङ्क दुःख गला ।
लङ्का जय करि सीताङ्कु लभिले, प्रभु दशरथ-बळा ॥
जाईफुल रे ॥ (७९)

राम-पादे बिभीषण, पशिला य़ाइ शरण ।
राबणर नारी नाम मन्दोदरी, आणि कले समर्पण ॥
जाईफुल रे ॥ (८०)

बिभीषण-शिरे पाट, बान्धिले कौशल्या-चाट ।
चन्द्र सूर्य़्य थिबा परिय़न्ते सुखे, भोग य़ा हे लङ्का-राट ॥
जाईफुल रे ॥ (८१)

रामचन्द्र सीता बेनि, कपि अङ्गद पाबनि ।
लङ्का कटकरु बाहुड़िले राम, भाइ भारिजाङ्कु घेनि ॥
जाईफुल रे ॥ (८२)

अय़ोध्या नगरे आसि, प्रबेशिले रघुशिषि ।
मातागणे पुत्र बधू देखि तोष, प्रजागण हेले खुसि ॥
जाईफुल रे ॥ (८३)

अय़ोध्यारे राम राजा, सुखे पाळिले परजा ।
भ्रत शत्रुघन लक्ष्मण सहिते, राम-पादे कले पूजा ॥
जाईफुल रे ॥ (८४)

हनु अङ्गद सुग्रीब, सुषेण आदि जाम्बब ।
मेलाणि मागिण किष्किन्ड्याकु गले, कहिलेटि सदाशिब ॥
जाईफुल रे ॥ (८५)

पार्बती बोलन्ति नाथे, कथाए पड़िला चित्ते ।
जाईफुल बोलि काहाकु कहन्ति, एहा कहिदिअ मोते ॥
जाईफुल रे ॥ (८६)

शुण देबी शाकम्भरी, कहिलुँ तोते बिचारि ।
जीब परमर भिन्नाभिन्न नाहिँ, तुम्भे आम्भे य़ेउँपरि ॥
जाईफुल रे ॥ (८७)

जीबकु य़े जाईफुल, सङ्गतरे कर तुल ।
साधुए जाणन्ति मूर्खे न बुझन्ति, पिण्ड ब्रह्माण्ड बिचार ॥
जाईफुल रे ॥ (८८)

उड़िले परम हंस, जीब गले तार पाश ।
पुरुणाकु छाड़ि नूआ गृह लोड़ि, आनन्दे कर‌इ बास ॥
जाईफुल रे ॥ (८९)

रामायण सुधा-बारि, पिइ तोष शाकम्भरी ।
श्रीराम-चरित परम पबित्र, शुणि नरे य़ाअ तरि ॥
जाईफुल रे ॥ (९०)

खड़िआळ राज्य-बासी, सिनापालि-ग्रामबासी ।
उदन्ती नदीर पिइ सुधा-नीर, दिन सरु नाहिँ बसि ॥
जाईफुल रे ॥ (९१)

शुण साधु सुज्ञ नर, मो दोष थिले न धर ।
बैश्य मनोहर मेहेर कह‌इ, राम-पादे य़ोड़ि कर ॥
जाईफुल रे ॥ (९२)

* * * * *


( इति श्रीमनोहर मेहेर -बिरचित जाईफुल रामायण सम्पूर्ण्ण )
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

(Here ends 'Jāīphula Rāmāyaņa' of Poet Manohar Meher.)
* * * * * 


Poet Manohar Meher : A Profile :
* * *
Articles on Poet Manohar Meher and his Works :
*
Poems of Kavi Manohar Meher : Blog-Posts :  
= = = = = 

Sunday, November 1, 2009

Poet Manohar Meher : बृन्दाबनरे गो ! (Brundābanare Go)

Brundābanare Go ! (Rāsa Sańkīrttana).
Oriya Song by : Poet Manohar Meher (1885 -1969)
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

[ Poet Manohar Meher is regarded as 'Gaņa-Kavi' or ' Pallī-Kavi' of Western Orissa 
in the domain of Oriya Literature.]

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

बृन्दाबनरे गो ! (रास संकीर्त्तन)
ओड़िआ गीत : कवि मनोहर मेहेर (१८८५- १९६९)

(प्रस्तुत गीत 'मनोहर पद्यावळी ' पुस्तकरु गृहीत ।
कवि मनोहर मेहेर पश्‍चिम ओड़िशार 'गण-कवि ' बा 'पल्ली-कबि ' भाबरे ओड़िआ साहित्यरे चर्चित ।)
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

बृन्दाबनरे गो ! कृष्ण कले रास केळि,
देखि पुलकित तनु ..हुए मही-आळि ॥ (घोषा)

तुळ मास हरि बास ..दिने बनमाळी,
भानु-सुता सङ्गे कले ..निकुञ्जरे मेळि ॥
बृन्दाबनरे गो ! .... (१)

लळिता बिशाखा आदि .घेनि अर्घ्य्यथाळी,
आनन्दरे बन्दाइण .देले हुळहुळि ॥
बृन्दाबनरे गो ! .... (२)

आलट चामर धरि .केते ब्रजबाळी,
कर्पूर चूआ चन्दन .अङ्गे देले बोळि ॥
बृन्दाबनरे गो ! .... (३).

के बर्ण्णि पारिब मुखे .राधा-कृष्ण-केळि,
भिआइछन्ति य़े प्रभु .के पारिब कळि ॥
बृन्दाबनरे गो ! .... (४)

षोळ सस्र गोप-कन्या .रचिले मण्डळी,
दीन मनोहर माखे .चरणर धूळि ॥
बृन्दाबनरे गो ! .... (५)

* * * * * * * * *

('Kārttika Pūrņimā' well-known as 'Rāsa Pūrņimā' is a famous Indian festival 
in which The Pair of Goddess Rādhā and God Krishņa is worshipped by the devotees. 
On this holy occasion, this Song is musically presented in chorus 'Sańkīrttan' with worship 
of Rādhā-Krishņa in several villages of Orissa.)
= = = = = = = = = = = == = = = = = = =

Source : 'Manohar Padyāvalī'
(Anthology of Oriya Lyrical Compositions of Poet Manohar Meher.)
Edited by : Dr. Harekrishna Meher.
First Edition : 1985 Śrī-Rāma-Navamī.
Published by : Sri Narayan Bharasa Meher, Manohar Kavitā Vās, Sināpāli, Orissa, India.
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Ref : Manohar Padyavali :
*http://www.worldcat.org/search?q=au%3AHarekr%CC%A5shn%CC%A3a+Mehera&qt=hot_author

*http://www.worldcat.org/oclc/40053452&referer=brief_results
= = = = = = = 

Poet Manohar Meher : A Profile :
* * *
Articles on Poet Manohar Meher and his Works :
*
Poems of Kavi Manohar Meher : Blog-Posts :  
= = = = = 

Saturday, October 31, 2009

Reference to Naishadhacharita (Ph.D. Thesis)


(My Ph.D. Thesis done in Banaras Hindu University, Varanasi in 1981).

“PHILOSOPHICAL REFLECTIONS IN THE NAISADHACARITA”,
By : Dr. HAREKRISHNA MEHER

Published by : Punthi Pustak, 136 / 4B, Bidhan Sarani, Calcutta-4,
First Edition 1989, ISBN: 81-85094-21-7.
(Copyright Reserved by Author.)
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Reference to Naishadhacharita (As available till today)

= = == = = = = = = = = = = = = = = = =

* Musepaper : Poet Sriharsha is a deep-delved philosopher.
http://themusepaper.blogspot.com/2007/10/poet-sriharsa-is-deep-delved.html

* Delhi University M.A. Sanskrit Syllabus ( Paper - 103 , Ref. Book, Naisadha) :
http://web.du.ac.in/course/syllabi/M.A.%20_Sanskrit_%20syllabi-09.pdf
(Meher, Harekrishna - Philosophical Reflections in the Naisadhacarita,
Punthi-Pustak, Calcutta, 1989)

*

http://www.eurobuch.com/buecher/isbn/8185094217/Harekrishna-Meher-Philosophical-reflections-in-the-Naisadhacarita.html

*http://www.worldcat.org/oclc/20996039&referer=brief_results

*

http://www.a1books.com/catalog/8185094217

http://www.a1books.co.in/searchdetail.do?itemCode=8185094217

http://www.abebooks.com/products/isbn/9788185094212

http://www.alibris.com/search/books/subject/riharsa

http://www.alibris.com/booksearch?qwork=5102480&matches=6&browse=1&subject=riharsa&cm_sp=works*listing*title

http://www.allbookstores.com/book/9788185094212/Harekrshna_Mehera

http://www.amazon.co.uk/Philosophical-reflections-Naisadhacarita-Harekrishna-Meher/dp/8185094217

http://www.bokfynd.nu/8185094217.html

http://www.bookfinder.com/dir/i/Philosophical_Reflections_in_the_Naisadhacarita/8185094217/

http://www.bookmaps.de/lib/ruc/p/h/phi_43.html

http://www.chapters.indigo.ca/used-books/Philosophical-reflections-in-the-Naisadhacarita-Harekrshna-Mehera/grp5102480-rare.html

http://www.criticadelibros.org/8185094217

http://www.criticaliteraria.com/8185094217

http://www.flipkart.com/philosophical-reflections-naisadcharita-meher/8185094217-bw23f6zgbd

http://www.indus-intl.com/bookdetails.cfm?bookid=IN-10687

http://www.mrmlonline.com/ap_dr_harekrishna_meher.html

http://morris.mcmaster.ca/ipac20/ipac.jsp?session=1N21CX4666292.1164842&profile=lib&uri=link=3100007~!846720~!3100001~!3100002&aspect=basic_search&menu=search&ri=1&source=~!morris&term=Mehera%2C+Harekrsh%E1%B9%87a.&index=AUTHO#focus

http://openlibrary.org/b/OL1832524M/Philosophical-reflections-in-the-Nais%CC%A3adhacarita

http://product.half.ebay.com/_W0QQprZ5254175QQtgZinfo

http://books.rediff.com/bookshop/buyersearch.jsp?lookfor=H.k.%20Meher&search=1

http://www.reviewscout.co.uk/8185094217

http://www.tomfolio.com/bookdetailsmem.asp?book=021948&mem=839
*
[University of Michigan] : http://books.google.com/books?id=uZILbL3QGkIC&q=philosophical+reflections+in+the+naisadhacarita&dq=philosophical+reflections+in+the+naisadhacarita&ei=evB4SOKmLo2AsgPXvuzfBw&pgis=1

(National Library of Australia) :
http://catalogue.nla.gov.au/Search/Home?lookfor=author:%22Mehera,%20Harekrshna%22&iknowwhatimean=1

http://nla.gov.au/nla.cat-vn1772019

* * *

श्रीरामरक्षा-स्तोत्रम् (Śrī-Rāma-Rakshā-Stotram) Oriya Version: Dr. Harekrishna Meher

Śrī-Rāma-Rakshā-Stotram 
Original Sanskrit By : Sage Budha-Kaushika. 
Oriya Translation By : Dr. Harekrishna Meher 
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = 


श्रीरामरक्षा-स्तोत्रम्   
मूल-संस्कृत-रचना : बुध-कौशिक मुनि. 
(ओड़िआ अनुवाद : डॉ. हरेकृष्ण मेहेर)
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

ॐ श्रीगणेशाय नमः ।
श्रीरामरक्षा-स्तोत्रम् । 

अस्य श्रीरामरक्षा-स्तोत्र-मन्त्रस्य बुधकौशिक ऋषिः ।
श्रीसीता-रामचन्द्रो देवता । अनुष्टुप् छन्दः ।
सीता शक्तिः । श्रीमान् हनुमान् कीलकम् ।
श्रीरामचन्द्र-प्रीत्यर्थे रामरक्षा-स्तोत्र-जपे विनियोगः ॥ 


(ध्यानम्)
ध्यायेदाजानु-बाहुं धृत-शर-धनुषं बद्ध-पद्मासनस्थं
पीतं वासो वसानं नव-कमल-दल-स्पर्द्धि-नेत्रं प्रसन्नम् ।
वामाङ्कारूढ़-सीता-मुख-कमल-मिलल्लोचनं नीरदाभं
नानालङ्कार-दीप्तं दधतमुरु-जटा-मण्डलं रामचन्द्रम् ॥ 


(स्तोत्रम्)
चरितं रघुनाथस्य शत-कोटि-प्रविस्तरम् ।
एकैकमक्षरं पुंसां महापातक-नाशनम् ॥ (१)

ध्यात्वा नीलोत्पल-श्यामं रामं राजीव-लोचनम् ।
जानकी-लक्ष्मणोपेतं जटा-मुकुट-मण्डितम् ॥ (२)

सासि-तूण-धनुर्वाण-पाणिं नक्‍तंचरान्तकम् ।
स्वलीलया जगत् त्रातुमाविर्भूतमजं विभुम् ॥ (३)

रामरक्षां पठेत् प्राज्ञः पापघ्नीं सर्व-कामदाम् ।
शिरो मे राघवः पातु भालं दशरथात्मजः ॥ (४)

कौशल्येयो दृशौ पातु विश्वामित्र-प्रियः श्रुती ।
घ्राणं पातु मख-त्राता मुखं सौमित्रि-वत्सलः ॥ (५)

जिह्‍वां विद्यानिधिः पातु कण्ठं भरत-वन्दितः ।
स्कन्धौ दिव्यायुधः पातु भुजौ भग्नेश-कार्मुकः ॥ (६)

करौ सीतापतिः पातु हृदयं जामदग्न्यजित् ।
मध्यं पातु खर-ध्वंसी नाभिं जाम्बवदाश्रयः ॥ (७)

सुग्रीवेशः कटी पातु सक्थिनी हनुमत्-प्रभुः ।
ऊरू रघूत्तमः पातु रक्षःकुल-विनाशकृत् ॥ (८)

जानुनी सेतुकृत् पातु जङ्घे दशमुखान्तकः ।
पादौ विभीषण-श्रीदः पातु रामोऽखिलं वपुः ॥ (९)

एतां राम-बलोपेतां रक्षां यः सुकृती पठेत् ।
स चिरायुः सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत् ॥ (१०)

पाताल-भूतल-व्योमचारिणश्छद्मचारिणः ।
न द्रष्टुमपि शक्तास्ते रक्षितं राम-नामभिः ॥ (११)

रामेति रामभद्रेति रामचन्द्रेति वा स्मरन् ।
नरो न लिप्यते पापै-र्भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति ॥ (१२)

जगज्जैत्रैकमन्त्रेण राम-नाम्नाऽभिरक्षितम् ।
यः कण्ठे धारयेत् तस्य करस्थाः सर्व-सिद्धयः ॥ (१३)

वज्र-पञ्जर-नामेदं यो राम-कवचं स्मरेत् ।
अव्याहताज्ञः सर्वत्र लभते जय-मङ्गलम् ॥ (१४)

आदिष्टवान् यथा स्वप्ने राम-रक्षामिमां हरः ।
तथा लिखितवान् प्रातः प्रबुद्धो बुधकौशिकः ॥ (१५)

आरामः कल्पवृक्षाणां विरामः सकलापदाम् ।
अभिरामस्त्रिलोकानां रामः श्रीमान् स नः प्रभुः ॥ (१६)

तरुणौ रूप-सम्पन्नौ सुकुमारौ महाबलौ ।
पुण्डरीक-विशालाक्षौ चीर-कृष्णाजिनाम्बरौ ॥ (१७)

फल-मूलाशिनौ दान्तौ तापसौ ब्रह्मचारिणौ ।
पुत्रौ दशरथस्यैतौ भ्रातरौ राम-लक्ष्मणौ ॥ (१८)

शरण्यौ सर्व-सत्त्वानां श्रेष्ठौ सर्व-धनुष्मताम् ।
रक्षःकुल-निहन्तारौ त्रायेतां नो रघूत्तमौ ॥ (१९)

आत्त-सज्ज-धनुषाविषु-स्पृशा-
वक्षयाशुग-निषङ्ग-सङ्गिनौ ।
रक्षणाय मम राम-लक्ष्मणा-
वग्रतः पथि सदैव गच्छताम् ॥ (२०)

सन्नद्धः कवची खड़्गी चाप-वाणधरो युबा ।
गच्छन् मनोरथान्नश्‍च रामः पातु सलक्ष्मणः ॥ (२१)

रामो दाशरथिः शूरो लक्ष्मणानुचरो बली ।
काकुत्स्थः पुरुषः पूर्णः कौशल्येयो रघूत्तमः ॥ (२२)

वेदान्त-वेद्यो यज्ञेशः पुराण-पुरुषोत्तमः ।
जानकी-वल्लभः श्रीमानप्रमेय-पराक्रमः ॥ (२३)

इत्येतानि जपन्नित्यं मद्‍भक्तः श्रद्धयान्वितः ।
अश्वमेधाधिकं पुण्यं सम्प्राप्नोति न संशयः ॥ (२४)

रामं दूर्वादल-श्यामं पद्माक्षं पीतवाससम् ।
स्तुवन्ति नामभि-र्दिव्यै-र्न ते संसारिणो नराः ॥ (२५)

रामं लक्ष्मण-पूर्वजं रघुवरं सीतापतिं सुन्दरं
काकुत्स्थं करुणार्णवं गुणनिधिं विप्रप्रियं धार्मिकम् ।
राजेन्द्रं सत्यसन्धं दशरथ-तनयं श्यामलं शान्त-मूर्त्तिं
वन्दे लोकाभिरामं रघुकुल-तिलकं राघवं रावणारिम् ॥ (२६)

रामाय रामभद्राय रामचन्द्राय वेधसे ।
रघुनाथाय नाथाय सीतायाः पतये नमः ॥ (२७)

श्रीराम राम रघु-नन्दन राम राम
श्रीराम राम भरताग्रज राम राम ।
श्रीराम राम रण-कर्कश राम राम
श्रीराम राम शरणं भव राम राम ॥ (२८)

श्रीरामचन्द्र-चरणौ मनसा स्मरामि
श्रीरामचन्द्र-चरणौ वचसा गृणामि ।
श्रीरामचन्द्र-चरणौ शिरसा नमामि
श्रीरामचन्द्र-चरणौ शरणं प्रपद्ये ॥ (२९)

माता रामो मत्पिता रामचन्द्रः
स्वामी रामो मत्सखा रामचन्द्रः ।
सर्वस्वं मे रामचन्द्रो दयालु-
र्नान्यं जाने नैव जाने न जाने ॥ (३०)

दक्षिणे लक्ष्मणो यस्य वामे च जनकात्मजा ।
पुरतो मारुति-र्यस्य तं वन्दे रघुनन्दनम् ॥ (३१)

लोकाभिरामं रण-रङ्ग-धीरं
राजीव-नेत्रं रघुवंश-नाथम् ।
कारुण्य-रूपं करुणाकरं तं
श्रीरामचन्द्रं शरणं प्रपद्ये ॥ (३२)

मनोजवं मारुत-तुल्य-वेगं
जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ।
वातात्मजं वानर-यूथ-मुख्यं
श्रीराम-दूतं शरणं प्रपद्ये ॥ (३३)

कूजन्तं राम-रामेति मधुरं मधुराक्षरम् ।
आरुह्य कविता-शाखां वन्दे वाल्मीकि-कोकिलम् ॥ (३४)

आपदामपहर्त्तारं दातारं सर्व-सम्पदाम् ।
लोकाभिरामं श्रीरामं भूयो भूयो नमाम्यहम् ॥ (३५)

भर्जनं भव-बीजानामर्जनं सुख-सम्पदाम् ।
तर्जनं यम-दूतानां राम-रामेति गर्जनम् ॥ (३६)

रामो राजमणिः सदा विजयते रामं रमेशं भजे
रामेणाभिहता निशाचर-चमू रामाय तस्मै नमः ।
रामान्नास्ति परायणं परतरं रामस्य दासोऽस्म्यहं
रामे चित्त-लयः सदा भवतु मे भो राम मामुद्धर ॥ (३७)

राम रामेति रामेति रमे रामे मनोरमे ।
सहस्र-नाम तत्तुल्यं राम-नाम वरानने ॥ (३८)    

(इति श्रीबुधकौशिक-मुनि-विरचितं श्रीरामरक्षा-स्तोत्रं सम्पूर्णम् ।)
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Śrī-Rāma-Rakshā-Stotra
Oriya Version : Dr. Harekrishna Meher
(For readers' convenience, Oriya letters have been shown here
in Devanagari script.)

= = = = = = = = = = = = = = = = = = 

श्रीरामरक्षा-स्तोत्र   
मूल-संस्कृत-रचना : बुध-कौशिक मुनि. 
(ओड़िआ अनुवाद : हरेकृष्ण मेहेर)  

= = = = = = = = = = = = = = = = = = 

एहि श्रीरामरक्षा- स्तोत्र मन्तरर,
अटन्ति बुध क‌उशिक ऋषिबर ।
देबता अटन्ति श्रीसीता-रामचन्द्र,
अनुष्टुप नामरे अटे एहा छन्द ।
सीतादेवी शकति अटन्ति आबर,
श्रीमन्त हनुमन्त कीळक एहार ।
श्रीरामचन्द्र- प्रीति पाइँ मन्त्र ए त,
श्रीरामरक्षा स्तोत्र जपे बिनियुक्त ॥

(ध्यान)
बन्द‌इँ रामचन्द्र धनुशर-हस्त,
भुज लम्बिछि य़ार जानु परिय़न्त ।
कमळ-आसने य़े अछन्ति बिराजि,
पीत बसन य़ोगे निज देह साजि ।
य़ार नयन बेनि कान्ति बळे निज,
निन्दुछि नब पद्म- पत्रर सौन्दर्य़्य ।
बाम पार्श्‍वे शोभिता जनक-सुतार,
मुख-पद्मे मिळिछि नयन य़ाहार ।
बहु भूषण घेनि झळि उठे प्रभा,
जळधर समान दिशे य़ार आभा ।
बिस्तृत जटाराशि शिरे शोहे य़ार,
से प्रसन्न रामङ्कु मोर नमस्कार ॥

(स्तोत्र)
शतकोटि बिस्तार श्रीरामङ्क कथा,
प्रति अक्षरे तुटे महापाप-ब्यथा ॥ (१)

नीळ पद्म पराय श्यामळ य़ा देही,
जानकी लक्ष्मणङ्क सङ्गे छन्ति रहि ।
कमळ-नेत्र, जटा-मुकुट-शोभित,
खण्डा-तूणीर-धनु -शरे शोहे हस्त ।
निशाचर-मारक अज बिभु होइ,
स्वलीळारे य़े जात बिश्व-रक्षा पाइँ ॥ (२- ३)

एरूप श्रीरामङ्कु ध्यायि शुद्ध मने,
श्रीरामरक्षा स्तोत्र पढ़िब सुमने ।
सकळ पाप नाश कर‌इ ए स्तब,
य़ा द्वारा सिद्ध हुए कामना सरब ।
शिर मोर रखन्तु रघुकुळ-ईश,
भाल रक्षा करन्तु दशरथ-शिष ॥ (४)

रखन्तु क‌उशल्या-पुत्र नेत्रद्वय,
कर्ण बेनि रखन्तु बिश्‍वामित्र-प्रिय ।
य़ज्ञ-तारक नासा करन्तु रक्षण,
स‍उमित्रि- बत्सळ रखन्तु बदन ॥ (५)

जिह्‍वा रखन्तु मोर बिद्यार भण्डार,
भरत-पूज्य कण्ठ रखन्तु मोहर ।
बेनि स्कन्ध रखन्तु दिब्य-अस्त्रधारी,
भुज रखन्तु शिब-धनु-भङ्गकारी ॥ (६)

कर रक्षा करन्तु सीतादेबी-कान्त,
हृदय मो रखन्तु पर्शुरामजित ।
मध्यभाग रखन्तु खर-बिनाशन,
नाभि रखन्तु जाम्बबानङ्क शरण ॥ (७)

कटि रखन्तु मोर सुग्रीबङ्क सखा,
महाबीर-प्रभु मो सक्थि कर रक्षा ।
राक्षस-बिनाशन रघुङ्क उत्तम,
रक्षा करन्तु शुभे बेनि उरु मम ॥ (८)

दुइ जानु रखन्तु सेतुबन्धकारी,
दुइ जङ्घ रखन्तु राबण-संहारी ।
बिभीषण-ऐश्‍वर्य़्य-दाता पाद मोर,
रखन्तु रामचन्द्र सर्बाङ्ग शरीर ॥ (९)

श्रीरामचन्द्र-बळ-य़ुक्त रक्षा एहि,
य़ेउँ पुण्य-करमा जन पढ़िथाइ ।
हुए से दीर्घजीबी पुत्रबन्त जयी,
सुखरे रहे सदा होइ से बिनयी ॥ (१०)

स्वर्ग मर्त्त्य आबर पाताळ भुबने,
भमण करन्ति य़े छद्मचारीमाने ।
सेमाने राम-नाम-रक्षित लोकङ्कु,
देखिबा पाइँ मध्य न पान्ति बळकु ॥ (११)

श्रीराम रामभद्र रामचन्द्र ध्यायि,
पाप न लभे नर भोग मोक्ष पाइ ॥ (१२)

जगत जिणिबाकु राम-मन्त्र एका,
य़ेहु कण्ठे धारण करे रामरक्षा ।
सकळ सिद्धि तार हस्तगत हुए,
बज्र-पञ्जर नाम राम-कबच ए ।
ए कबच स्मरिले हुए जय शुभ,
बाणी-सिद्धि सर्वत्र लभ‍इ मानब ॥ (१३- १४))

एहि श्रीरामरक्षा य़ेउँ परकार,
स्वपनरे प्रकाश करिले शङ्कर ।
प्रभातुँ उठि बुध-क‍उशिक ऋषि,
सेहिरूपे लेखिले मन करि खुसि ॥ (१५)

कळप-तरुमानङ्कर उपबन,
य़ार नाम सकळ बिपत्ति-नाशन ।
तिनि लोक मध्यरे अपूर्व सुन्दर,
से रामचन्द्र रक्षा करन्तु आम्भर ॥ (१६)

दाशरथि लक्ष्मण अनुचर य़ार,
से रामचन्द्र बळीयान महाबीर ।
ककुत्स्थ-बंशी रघु-तिळक पुरुष,
क‍उशल्या-तनुज पूर्ण य़ज्ञ-ईश ।
ख्यात पुरुषोत्तम बेदान्तरे ज्ञेय,
सीताकान्त य़ा पराक्रम अप्रमेय ॥ (२२- २३)

एतेक नाम नित्य श्रद्धा परबशे,
मोहर भकत य़े जप‍इ मानसे ।
अश्‍वमेधुँ अधिक पुण्य लभे सेहि,
सन्दे्ह नाहिँ एथि राम छन्ति कहि ॥ (२४)

पीत-बस्त्र-शोभित दूर्बादळ-श्याम,
बिकच-पद्म-पत्र- नयन श्रीराम ।
दिब्य नामे य़े करे श्रीरामङ्क स्तुति,
संसार-जञ्जाळे से ग्रस्त न हुअन्ति ॥ (२५)

लक्ष्मणाग्रज राबणारि सीता-बर,
काकुत्स्थ कमनीय करुणा-सागर ।
ब्राह्मण-प्रिय गुणनिधि रघुराज,
धार्मिक सत्यसन्ध दशरथात्मज ।
राजेन्द्र शान्त-मूर्त्ति श्याम कळेबर,
बन्दे रघु-तिळक भुबन-सुन्दर ॥ (२६)

नम‍इँ राम राम-भद्र रामचन्द्र,
बिधाता सीतापति रघुकुळ-इन्द्र ॥ (२७)

श्रीराम राम रघु-सुत राम राम,
भरतङ्क अग्रज राम राम राम ।
श्रीराम राम राम य़ुद्धे बळीयार,
श्रीराम हुअ प्रभु शरण मोहर ॥ (२८)

श्रीरामचन्द्र-पाद सुमर‍इँ मने,
श्रीरामचन्द्र-पाद बर्ण‌इँ बचने ।
श्रीरामचन्द्र-पाद शिरे प्रणम‍इँ,
श्रीरामचन्द्र-पादे शरण पश‌इँ ॥ (२९)

माता राम मोहर पिता रामचन्द्र,
स्वामी राम मोहर सखा रामचन्द्र ।
दयाळु रामचन्द्र मोर सर्ब धन,
ताङ्करि बिना किछि न जाण‌इँ आन ॥ (३०)

दक्षिण पार्श्‍वे य़ार अछन्ति लक्ष्मण,
जानकी देबी य़ार बामे बिद्यमान ।
हनुमान अछन्ति सम्मुखे य़ाहार,
से रघु-सुत रामे मोर नमस्कार ॥ (३१)

समरे धैर्य़्यबन्त भुबन-मोहन,
रघुबंश-भूषण राजीब-नयन ।
कारुण्य-रूप प्रभु करुणा-निधान,
से रामचन्द्र-पादे पशुछि शरण ॥ (३२)

पबन तुल्य बेग, गति मन प्राय,
बुद्धिमानमानङ्के श्रेष्ठ जितेन्द्रिय ।
बात-सुत बानर-यूथे अग्रगण्य,
श्रीरामदूत-पादे पशुछि शरण ॥ (३३)

श्रबण-बिमोहन मधुर-अक्षर,
राम राम बोलिण गाइ निरन्तर ।
कबिता-शाखा परे बसिछन्ति सेहि,
बाल्मीकि-कोकिळङ्कु प्रणाम कर‌इँ ॥ (३४)

सर्ब-सम्पद-दायी महादुःखहर,
लोक-रम्य रामङ्कु नमे बारम्बार ॥ (३५)

संसार-बीज-नाशी सुख-बित्त-प्रद,
राम-नामे डरन्ति य़मदूत-बृन्द ॥ (३६)

सदा जय श्रीराम रघुकुळ-श्रेष्ठ,
निशाचर-स‌इनि करिले य़े नष्ट ।
श्रीराम बिना नाहिँ अपर आश्रय,
श्रीराम-पादे सदा मन करु लय ।
श्रीराम-सेबक मुँ भजे रमाईश,
उद्धार कर प्रभु मोते अहर्निश ॥ (३७)

शिब बोलन्ति प्रिये राम राम राम,
ए मनोरम नामे रमे अबिराम ।
बिष्णुङ्कर सहस्र नाम सङ्गे सरि,
जाण ए राम नाम सुमुखी सुन्दरी ॥ (३८)

श्रीबुध-क‌उशिक-मुनि- बिरचित,
श्रीरामरक्षा-स्तोत्र हेला समापत ॥
* * *


श्रीराम राम राम तारक-मन्तर,
अबिराम हेउ मो हृद-रत्‍न-हार ।
श्रीसीता-रामचन्द्र- पङ्कज-पयर,
हरेकृष्ण मेहेर ध्याये निरन्तर ॥

= = = = = = = = = = = = = = = = 


Śrī-Rāma-Rakshā-Stotra : 
Edited and Translated into Oriya by : Harekrishna Meher.

First Edition : 1977
Published by : Srimati Kuntala Kumari Meher. Sinapali, Kalahandi.

Also Available At : Bani Bhandar, Berhampur, Ganjam, Orissa, India. 
= = = = = = = = = = = = =  


Ref : Śrī-Rāma-Rakshā-Stotra :

*http://www.worldcat.org/search?q=au%3AHarekr%CC%A5shn%CC%A3a+Mehera&qt=hot_author
*
http://www.worldcat.org/oclc/10358769&referer=brief_results
= = = = = = = = = = = = =  


Siva-Raksha-Stotra : Link :
= = = = = = = = = = = = =